Ontstaan van het waddengebied

Ontstaan waddengebied

Voor het ontstaan van het waddengebied moeten we terug naar de laatste ijstijd. Door de enorme oppervlakten landijs die het water vasthielden, was de zeespiegel veel lager dan tegenwoordig. Ongeveer 6.000 à  7.000 jaar geleden lag de zeespiegel nog ruim 3 meter lager dan tegenwoordig. De kustlijn van Noord-Nederland lag tientallen kilometers ten noorden van de huidige waddeneilanden. Langzaam en schoksgewijs steeg de zeespiegel echter. De waddeneilanden vormden een aaneengesloten strandwal. Uiteindelijk brak deze op verschillende plekken door. Het achterliggende veengebied stroomde vol met zout water: de huidige Waddenzee was geboren. Ook daarna konden zware stormvloeden het waddengebied aanzienlijk doen groeien. Een zware stormvloed in 1362 zorgde ervoor dat Dollard en de Zuiderzee ontstonden.
Een definitieve vorm bestaat niet bij het waddengebied. Na 1362 veranderde er nog heel veel in het gebied. Eilanden werden groter of kleiner, of verdwenen zelfs geheel in de golven. Mensen hebben bij dit proces soms ook een grote rol gespeeld. Zeearmen, zoals de Lauwerszee en de Zuiderzee werden afgesloten en aan de kust werden gebieden ingepolderd, de zogenaamde landaanwinningen.

 

Wandelend eiland

Ook Schiermonnikoog is in de loop der jaren sterk van plaats en grootte veranderd. Opvallend is de verplaatsing van Schiermonnikoog in oostelijke richting. Aan de oostkant groeit Schiermonnikoog nog steeds sterk. Zo sterk dat de punt van het eiland op Gronings grondgebied terechtgekomen is. Als gevolg daarvan is in 2005 de grens tussen Groningen en Fryslân aangepast.

Aan de westkant is er zeker in het verleden veel grond weggeslagen. Hierdoor ging in de achttiende eeuw het dorp Westerburen verloren. De eilanders hebben ook zelf pogingen gedaan om grip te krijgen op de eilandbeweging. Aan de noordkant van het eiland is een stuifdijk aangelegd om aangroei van het eiland te bevorderen. In de zeereep wordt nog steeds plaatselijk helmgras aangeplant om afslag te voorkomen.